Συζητήσεις - ΤΙ ΕΛΕΓΑΝ ΚΑΠΟΙΟΙ ΑΡΧΑΙΟΙ ΓΙΑ ΤΟΝ 12-ΘΕΟ
Χρήστης: KATA_TOY_PSEYDOYS
Θέμα: ΤΙ ΕΛΕΓΑΝ ΚΑΠΟΙΟΙ ΑΡΧΑΙΟΙ ΓΙΑ ΤΟΝ 12-ΘΕΟ
Ημερομηνία: 01/03/11 19:18

Δεν ηταν ολοι οι αρχαιοι ελληνες πλανημενοι απο την ειδωλολατρικη θρησκεια των 12 θεων του Ολυμπου.




Απάντηση από KATA_TOY_PSEYDOYS:

Ο Ευριπίδης (480-406 π.Χ.) χαρακτήρισε τις γελοίες για τους θεούς διηγήσεις των ποιητών «αοιδών δυστήνους λόγους» (Ευρ., Ηρακλ. Μαιν. 1346) και υποστήριξε πως «εί οι θεοί εισί κακοί ουκ εισί θεοί» (Ευρ., Βαλλεροφ. 23) με αποτέλεσμα να γίνει στόχος του φανατικού ειδωλολατρικού όχλου και να καταφύγει στη Μακεδονία!

Ο Σωκράτης (469-399 π.Χ.) υπήρξε σαφώς μονοθεϊστής. Κατά κανόνα ομιλούσε για Θεό και σπανιότατα ομιλούσε για θεούς. Στους μαθητές του δίδασκε διαφορετική θρησκευτική πίστη, γι’ αυτό καταδικάστηκε σε θάνατο ως «έτερα καινά δαιμόνια εισφέρων».

Ο Πλάτων (428-347 π.Χ.) φυγάδευσε κυριολεκτικά τον Όμηρο από την «Πολιτεία» του, διότι θεώρησε ότι οι ανήθικοί μύθοι για τους θεούς αποτελούν επιζήμια πρότυπα για τους νέους. Τόνισε εμφατικά ότι ο Όμηρος και ο Ησίοδος έπλασαν ψευδείς και ανάξιους μύθους για τους θεούς (Πολιτ. 368Α-383C).

Αρνήθηκε ουσιαστικά την πατρώα ειδωλολατρική θρησκεία και προσηλώθηκε στην δική του ιδεατή θεότητα, το «Όντως Όν». Χαρακτηριστικά είναι τα εξής αποφθέγματα του μεγάλου φιλοσόφου, τα οποία προδίδουν τις μονοθεϊστικές αντιλήψεις του: «Ο δή Θεός ημίν πάντων χρημάτων μέτρον άν είη μάλιστα» (Νομ. IV 716e), «Ομοιούσθαι Θεώ» (Πολ. 613Β), «Ο Θεός έχει ταίς χερσίν αυτού τήν αρχήν, το μέσον και το πέρας πάντων των ό-ντων» (Νομ. Δ’ 713e).

Ο Αριστοτέλης (384-322 π.Χ.) όρισε το θείον ως «τό πρώτον κινούν ακίνητον», ως «Νόησιν Νοήσεως» και ως «Ζώον αΐδιον άριστον» (Μεταφ. 1072, Β’ 29) ορίζοντας έτσι την πίστη του σε μία υπερβατική αρχή. Υπεράσπισε την ενότητα της θείας ουσίας ως εξής: «ουκ πολυκοιρανίη εις κοίρανος» (Μεταφ. 1076Α). Αρνήθηκε κατηγορηματικά τις ανόητες περί θεών πίστεις της αρχαιοελληνικής θρησκείας και γι’ αυτό κατηγορήθηκε για αθεϊσμό!

Οι Στωικοί, ακολουθώντας την διδασκαλία του Ζήνωνα καθιέρωσαν την πίστη στον ένα Θεό και ερμήνευσαν τους μύθους του Ομήρου αλληγορικά (P. Nilsson, Ιστορία της Αρχαίας Ελληνικής Θρησκείας, Αθήναι 1977, σελ 304).

Αρνητές της αρχαιοελληνικής ειδωλολατρικής θρησκείας υπήρξαν ακόμα ο Καρνεάδης, ο Θεόδωρος ο Κυρηναίος, ο Λεύκιππος, ο Δημόκριτος, ο Επίκουρος και όλοι οι σοφιστές, οι κυνικοί και οι στωικοί φιλόσοφοι.

Το τελειωτικό κτύπημα στην αρχαία θρησκεία, το έδωσε ο Ευήμερος ο Μεσσήνιος (317-297 π.Χ.) ο οποίος διατύπωσε τη θεωρία η οποία έγινε τελικά ευρέως αποδεκτή, πως οι θεοί της αρχαιοελληνικής θρησκείας ήταν κάποιοι επιφανείς άνθρωποι της πολιάς αρχαιότητας, τους ο-ποίους οι άνθρωποι λόγω αμάθειας θεοποίησαν!


Απάντηση από KATA_TOY_PSEYDOYS:

Ο Ηράκλειτος (540-480 π.Χ.) επιζητούσε «εξαγνισμόν από τα είδωλα» και πνευματική λατρεία του θείου (Αποστ. 5, Diels). Συνέλαβε την έννοια του ενός Θεού υποστηρίζοντας πως «Έν πάντα εκ πάντων έν καί εξ ενός πάνταταυτό τε ζών καί τεθνηκός καί εγρήγορος καί καθεύδον καί νέον και γηραιόν αγαθόν και κακόν -εν καί ταυτόν-» (Β΄ 50, 10, 88, 58).

Καθιέρωσε την πνευματική έννοια του Λόγου ως την υπέρτατη αιτία των πάντων και ως τον πάνσοφο νου που συγκροτεί τον κόσμο και προνοεί γι’ αυτόν (Α 16). Υποστήριζε πως ο Όμηρος και ο Ησίοδος, αποδίδοντας στους θεούς κακίες και ανηθικότητες είχαν ολέθρια επίδρασή στα ήθη των ανθρώπων. Ακόμη στηλίτευσε τον ανόητο ανθρωπομορφισμό, τόνισε την απόλυτη διαφορά ανθρώπου και Θεού (Αποσπ. 88) και απειλούσε όσους έκαναν ανίερες τελετές (Βακχισμός, ιερά όργια, ιερή πορνεία κ.λπ.).

Ο Αναξίμανδρος (610-564 π.Χ.) αποφάνθηκε πως το θείον είναι «αθάνατον καί ανόλεθρον», «περιέχει δε άπαντα καί πάντα κυβερνά» (Αριστ., Μεταφ. 203Β).

Ο Εμπεδοκλής (493-433 π.Χ.) καταδίκασε έντονα τον ανθρωπομορφισμό της αρχαιοελληνικής θρησκείας και όρισε ότι το θείον είναι πνεύμα (Β΄ 134)

Ο Παρμενίδης (5ος αιών π.Χ.) αρνήθηκε μετά βδελυγμίας τις απαράδεκτες αντιλήψεις της εποχής του για το θείο και αποφάνθηκε πως αυτό είναι πέρα από κάθε φυσικό φαινόμενο και ανθρώπινη σύλληψη. Το θείον είναι «ατεμές» και «ακίνητον» (Β΄ 23, 24, 26)

Ο Αναξαγόρας (490-427 π.Χ.) απεφάνθη ότι ο ήλιος, η σελήνη και τα αστέρια, δεν είναι θεοί, όπως πρέσβευε η ειδωλολατρική θρησκεία και η οποία απαιτούσε λατρεία γι’ αυτά, αλλά πύρινες μάζες. Το ίδιο είχαν υποστηρίξει και ο Αναξίμανδρος, ο Αναξιμένης, ο Θαλής, ο Λεύκιππος, ο Δημόκριτος.

Ο Μητρόδωρος (5ος αιών π.Χ.), μαθητής του Αναξαγόρα, διακήρυξε πως «οι θεοί δεν είναι εκείνο που νόμιζαν όσοι τους έχτιζαν ναούς και τους προσκυνούσαν» (P. Decharme, «Ελληνική Μυθολογία» τομ. Α’, σελ. 286).

Ο Πρωταγόρας (480-411 π.Χ.) θεμελίωσε την έννοια της απόλυτης υπερβατικότητας του θείου και σατίρισε την παιδαριώδη θρησκευτικότητα της εποχής του, γι’ αυτό οι φανατικοί ειδωλολάτρες αποφάσισαν να τον σκοτώσουν (Θ.Η.Ε., τομ. 10,692).

Ο Ηρόδοτος (480-421 π.Χ.) δεν δίστασε να ασκήσει κριτική στο Μαντείο των Δελφών για ψεύτικους χρησμούς και στηλίτευσε την απαράδεκτη ιερή πορνεία (Ιστ. Ι. 199). Ο Αριστόδημος και ο Δημοσθένης περιγελούσαν επίσης τις ανόητες μαντείες του δελφικού μαντείου (P. Dech., ό.π.). Επίσης ο Επίχαρμος (530-440 π.Χ.) λοιδορούσε την αρχαία ειδωλολατρία, διότι αυτή θεωρούσε «τούς θεούς είναι ανέμους, ύδωρ, γήν, ήλιον, πύρ, αστέρες» (Στοβ. Ανθ. 91,92).

Ο Πίνδαρος (522-446π.Χ.) στα περίφημα ποιήματά του απογύμνωσε τους θεούς από τις μυθολογικές γελοιότητες που προσβάλουν το θείο, (Πινδ. Ολυμ. Θ΄35) και (P. Dech., ό.π., σελ. 7) και δεν έκρυβε τις μονοθεΐζουσες ιδέες του (Θ.Η.Ε., τόμ. 10, 393).

Ο Πρόδικος (5ος αιών π.Χ.) υποστήριξε με πάθος πως οι άνθρωποι της αρχαιότητας, λόγω πλάνης, θεωρούσαν ως θεούς ό,τι ήταν χρήσιμο για τη ζωή τους, όπως ο ήλιος, η σελήνη, τα ποτάμια οι πηγές, τα ζώα, κ.λπ. (Ξενοφ. Απομν. 11,3)

Ο Αντισθένης (414-365 π.Χ.) διακήρυξε πως ο Θεός είναι ένας και απόλυτα υπερβατικός για τον ανθρώπινο νου. Αποκήρυξε την θρησκεία της εποχής του γιατί οι θεοί της ήταν θεοποιηθέντες άνθρωποι! (Cicero de Nat. Deor. I,II, 13).

Ο Θεόφραστος (372-287 π.Χ.) ζήτησε να πάψουν οι ανόητες ζωοθυσίες, αφενός μεν από σεβασμό προς τα ζώα και αφετέρου, επειδή ο Θεός δεν έχει ανάγκη τέτοιες ταπεινές πράξεις (Θ.Η.Ε., τόμ. 6,415).


Απάντηση από maxos11:

ενας φανταστικος διαλογος ΛΟΙΠΟΝ ΘΑ ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΣΑ ΝΑ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ ΘΑ ΣΑΣ ΑΡΕΣΕΙ.. ΑΠΟΤΡΕΠΩ ΚΑΘΕ ΦΑΝΑΤΙΚΟ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ ΤΟΥ ΔΙΑΛΟΓΟΥ.. ΔΕΝ ΕΝΔΕΙΚΝΥΤΑΙ

ΑΠΑΝΤΗΤΙΚΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ [ ΕΝ ΕΙΔΕΙ ΝΟΕΡΟΥ ΔΙΑΛΟΓΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΣΩΚΡΑΤΗ ] Αξιότιμον κοσμικήν ενέργειαν κυρίου Clarence Darrow (1857-1938),

Οδός Αειζώου πυρός

ΑριθμόςΤά πάντα ρεί

Πόλις Άγνωστος Γαλαξίας

Χώρα Σύμπαν

Κοινοποίηση. Διδάκτορα Ιωάννην, Νεοκλήν Φιλάδελφον, Μ. Ρούσσον

Αγαπητέ Clarence,

Απόλυτα συμερίζομαι τις απορίες σου καί τις επαυξάνω με τις δικές μου.

Θαρρώ πώς θα πρέπει εν πρώτοις να επιχειρήσουμε μία μικρή ανάλυση της ταυτότητας τής λέξης Θεός. Εν συνεχεία διά της συγκριτικής επαγωγής ίσως κατορθώσουμε να οδηγηθούμε σε κάποια συμπεράσματα πού θα μας βοηθήσουν στην απάντηση των ερωτήσεών μας.

Έλα λοιπόν, φίλε μου, πρώτα να επικαλεσθούμε τη φώτιση τού ογδοντάκις παππού μας Σωκράτη. Μόνο πού γιά να γίνη αυτό θα πρέπη, εάν συμφωνής, να πάμε να τον βρούμε, έστω νοερά, με τη φαντασία μας να συμμετάσχουμε σε ένα διάλογο μαζί του. Συμφωνείς;

Ναί;

Εμπρός λοιπόν, πάμε

&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&..

Χαίρε Σώκρατες, της λογικής λογικώτερε, τών φιλοσόφων σοφώτατε

Χαίρετε κι’ εσείς της σκέψης γυμνασίαρχοι Clarence καί Ζείρων

Zείρ. Υμετέρας σοφίας αιτούμενοι, ώ διδάσκαλε, τινας ρανίδας.

Σω. Λέγε, ρε Ζείρων, τι τρέχει, άσε τα λιβανίσματα

Ζείρ. Τό παιδί από δώ έχει κάποιες απορίες σχετικά με το θεό

Σω. Ν’ ακούσω

Clar. Ποιός είναι ο θεός, ώ ιερέ μας πρόγονε;

Σω. Ο Ζεύς, βέβαια, καί πάψε τις προσφωνήσεις, φίλε

Clar. Nαί, καλά, βέβαια, τότε στήν εποχή σου στην Ελλάδα. Όμως εν συνεχεία ένας άλλος θεός πήρε τ’ απάνω χέρι, ο Ζεύς έφαγε κουτρουβάλα από τον Όλυμπο μαζί με τη γυναίκα του, τά παιδιά του, τώρα ο κόσμος λατρεύει τον εβραίο IHVH, Γιαχβέ, ή Γιεχωβά, δέν τάμαθες εκεί μέσα στο Σύμπαν της κοσμικής ενέργειας πού κινείται το Είναι σου;

Σω. Κάτι άκουσα, κάποια παραμύθια, γιά κάποιον πού έφτιαξε, λέει, τον κόσμο σε επτά ημέρες καί βάλθηκα να κάνω καζούρα στον Ηράκλειτο, πού μας έλεγε ότι τόνδε τον κόσμον ουδείς τών θεών ή ανθρώπων εποίησεν...χά, χά, χά

Ζείρ. Γιά τον Αδάμ, την Εύα καί τον όφι άκουσες, δάσκαλε;

Σω. Ωραίο παραμύθι, μιά βραδυά πού δεν είχα ύπνο μού το διηγήθηκαν κι’ αμέσως μ’έπιασε νύστα, αληθινά, πολύ ωραίο παραμύθι

Cla.Πάνω σ’ αυτό θέλουμε τη γνώμη σου, εξοχώτατε της γνώσης

Σω. Πέσε, φίλε, την ερώτηση κι’ άσε τα κοσμητικά επίθετα, βγάζω σπυράκια

Cla. Τί γνώμη έχεις γι’ αυτόν το θεό ; Θέλω να πώ, νά, πώς τον βρίσκεις σε σχέση με τον Δία ; Είναι πιό πραγματικός ; Πιό αληθινός;

Σω. Τί γένους είναι αυτός ο θεός ; Ποιό είναι το φύλο του ;

Cla .Άρρεν βεβαίως

Σω. Πολύ εύκολα ξεστομίζεις το βεβαίως, φίλε. ‘Εχει πέος; όρχεις; τά έχει δεί κανείς;

Ζείρ.- Cla. Μά

Σω. Τί μά καί μού, ρε παιδιά, σάς ρώτησα άν τα έχει δεί κανείς, όπως βλέπουμε τα σχετικά τού Διός πάνω σε χιλιάδες αγγειογραφίες καί γλυπτά

Cla. Όχι, απ’ ότι ξέρω μόνο ο Μιχαήλ Άγγελος καί κάποιοι άλλοι ζωγράφοι της Αναγέννησης τόλμησαν να ζωγραφίσουν το πρόσωπό του, μα γιά τα γεννητικά του όργανα, βρέ Σωκράτη, αυτό θα ήταν βλασφημία, υποθέτω

Σω. Λάθος υποθέτεις, φίλε. Αυτός ο θεός δέν είπε ότι έκανε τον άνθρωπο κατ’ εικόνα καί ομοίωσή του ; Άν λοιπόν έφτιαξε, όπως ισχυρίζονται εβραίοι καί χριστιανοί, τον πρώτο άνδρα, τον Αδάμ, με πέος και όρχεις αυτό δέν σημαίνει ότι καί ο ίδιος διαθέτει αυτά τα όργανα ; Πού είναι η βλασφημία ; Πού είναι τα όργανά του;

Ζεί. Μά εσύ, ώ Σώκρατες, δέν μας διδάσκεις ότι όσο ξεφεύγουμε και απολυτρωνόμαστε από τη σάρκα τόσο προσεγγίζουμε το θείο, το άπειρο κάλλος;

Σω. Άλλο το θείο στην πνευματική του τελειότητα της φιλοσοφικής προσέγγισης, κι’ άλλο ο θεός στην αφελή του θεώρηση ως υπαρκτού όντος, είτε τον σκαλίζει ο Πραξιτέλης είτε τον ζωγραφίζει ο Μιχαήλ Άγγελος, αγαπητέ Ζείρων. Γι’ αυτό επιμένω στην ερώτηση. Έχει πέος και όρχεις αυτός ο θεός τών εβραίων καί των χριστιανών, όπως έχει ο Ζεύς, ο Θεός τών Ελλήνων;

Cla. Αδύνατον να απαντηθή αυτή η ερώτηση, δέν υπάρχουν στοιχεία

Σω. Τότε, φίλε μου, πώς να απαντήσω στην ερώτησή σου άν είναι πιό πραγματικός, πιό αληθινός από τον Δία;

Cla, Εντάξει, δάσκαλε, περνάω στην επόμενη ερώτηση. Γιατί ο θεός είναι τόσο σκληρός στις γυναίκες καί στά φίδια;

Σω. Πλάκα μού κάνεις, ρε φίλε ; Ο Ζεύς σκληρός με τις γυναίκες; Πού έχει κορφολογήσει τις μισές παρθένες της Ελλάδας κι’ έχει σπείρει στρατιές θεών καί ημιθέων; Όσο γιά το φίδι, πού λές, αυτός δέν έβαλε δύο κι’ όλας, όχι ένα, πάνω στο κηρύκειο τού Ερμή, σύμβολο θεικής εύνοιας πρός αυτόν τον εκπρόσωπο τού ζωικού βασιλείου;’

Cla. Όχι, όχι, δέν αναφέρομαι στο Δία. Στόν άλλο το θεό αναφέρομαι, τον Γιαχβέ.

Σω. Καλώς, άσε με όμως πρώτα να σού κάνω μία ερώτηση. Ο Αδάμ, όπως είπαμε, είχε πέος καί όρχεις. Γνωρίζεις άν τα χρησιμοποιούσε;’

Cla. Υποθέτω ναί, πρός ούρησιν

Σω. Γιά την ούρηση μόνο το πέος αρκεί, γιά να υπάρχουν οι όρχεις όμως πάει να πεί ότι κάποια άλλη διεργασία της Φύσης επιτελείται, αυτό πού αποκαλείται δημιουργία σπερματικού υγρού καί εκτονώνεται με τη ζεύξη τών δύο φύλλων. Μέ άλλα λόγια, την πλάκωνε ο Αδάμ την Εύα πρίν φάνε το μήλο, ναί ή όχι;’

Cla. Δύσκολη η ερώτηση, τόσο η εβραική όσο καί η χριστιανική πραγματεία σιωπούν επί τού θέματος

Ζεί. Εγώ πιστεύω ότι μάλλον ναί, ειδάλλως θα τού πρήζονταν τα ούμπαλα από το σπερματικό υγρό

Σω. Ωραία, καί ο θεός Γιαχβέ τί έκανε ; τον ηδονοβλεψία;

Ζεί. Το παρατραβάς, δάσκαλε. Τί θέλεις να μας πής δηλαδή, ότι ο θεός έχει σεξουαλικές διαστροφές;

Σω. Εγώ δε λέω τίποτα. Εσείς μιλήσατε γιά κατ’ εικόνα και ομοίωση, καί μόλις τώρα δά είπες τί θάκανε ο Αδάμ, θα τού πρήζονταν τα ούμπαλα απ’ το σπερματικό υγρό. Τού θεού του, δηλαδή γιατί να μήν τού πρήζονταν, αφού διέθετε μία από τα ίδια;

Ζεί. Cla. Μάς βάζεις πολύ δύσκολα δάσκαλε, οποιαδήποτε απάντηση θα συνιστούσε βλασφημία, στην εποχή της Ιεράς Εξετάσεως θα μας έκαιγαν ζωντανούς

Σω. Εντάξει, προχωρώ με άλλη ερώτηση. Είπατε ότι αυτός ο θεός έκανε ένα γιό. Πώς τον έκανε;

Cla. Δίνοντας στην Παναγία να μυρίση έναν κρίνο

Σω. Δηλαδή πιό διαστροφή κι’ από τον στοματικό έρωτα, καταλαβαίνετε τί μού λέτε ; Mού μιλάτε γιά..ρινικό έρωτα !!!

Ζεί. Δίκηο έχεις, δάσκαλε. Άσε το άλλο, το πιό σημαντικό. Ότι ο κρίνος δέν έχει μυρωδιά, μόνο μιά κίτρινη γύρη πού βάφει τα χέρια. Λές αυτό να είναι το σπέρμα τού Γιαχβέ;

Σω. Κι’ απ’ ότι ξέρω, αυτός ο Γιαχβέ, μόνο το γιό του κάλεσε να καθήση δίπλα του από δεξιά στο θρόνο, αυτήνε πού τού τον έκανε την έφτυσε. Έμαθα μάλιστα ότι μόλις το 451μχχ η χριστιανική εκκλησία την ανακήρυξε με χίλια ζόρια Παναγία. Ντροπής πράματα, ρε παιδιά. Τί σύγκριση μπορώ να κάνω, κύριε Clarence μου με τον Ζήνα, τον Δία, πού είχε την Ήρα του τιμημένη και στογγυλοκαθισμένη δίπλα του με όλα της τα οφίτσια κι’ όλες τις θεικές τιμές της;

Cla. Παρ’ όλη την αμηχανία πού νοιώθω, ώ Σώκρατες, δεν μπορώ να μήν παραδεχτώ ότι έχεις δίκηο. Αρχίζω να βλέπω τα πράγματα πιό καθαρά, πολλά ξεδιαλύνονται μέσα μου, όπως παραδείγματος χάριν το φύλλον συκής πού δέν μπορούσα να εξηγήσω γιατί τού έδωσε στα νεύρα τού Γιαχβέ. Τώρα το καταλαβαίνω. Τού σταμάτησε την ευκαιρία της κατά το μάλλον ή ήττον διεστραμμένης ικανοποίησης να παίρνη μάτι την Εύα γυμνή καί, το χειρότερο, το ότι σταμάτησε η λεγάμενη να το κάνη με τον Αδαμάκο της μπροστά στα μάτια τού Κυρίου.

Ζεί. Τώρα πού το σκέφτομαι, σεόσα γλυπτά ή αγγειογραφίες έχω δεί ο Ζεύς αναπαρίσταται σφριγηλός, τις πιό πολλές φορές γυμνός, τριαντάρης, άντε σαραντάρης, ακμαίος, άντρακλας με τα όλα του. Ενώ ο Γιαχβέ..άστα να πάνεγέρος, με μακρυά άσπρα γένεια, άγριος, βλοσυρός, μοχθηρός, αγέλαστος, κομπλεξικός με τις γυναίκες, ακόμα καί με τα βρέφη, πού βάνει τούς παπάδες να τα πνίγουν στις κολυμπήθρες, τί να πώ, ρε παιδιά, μάλλον θά έπρεπε να καλέσουμε τον κύριο Φρόυντ να μάς αναλύση από τι σύμπλέγματα πάσχει ο θεός των εβραίων συμπατριωτών του

Σω. Νομίζω ότι αυτή η λεπτομέρεια της ηλικίας, πού έθιξες, Ζείρων, είναι πολύ σημαντική. Πρώτον. Γιατί ο εμπνευσμένος Μιχαήλ Άγγελος παριστάνει τον Γιαχβέ ασπρομάλλη γέρο, δηλαδή παπού τού κερατά, αντί να τον παραστήση όμορφο, ξυρισμένο, καλοκάγαθο καί χαμογελαστό πατέρα; Γιατί πρέπει ο κόσμος να τον φοβάται αντί να τον αγαπάη; Εσείς μπορείτε να αγαπήσετε κάτι πού φοβόσαστε; Σάν να λέμε τον Χάρο; Θά μπορούσατε να είχατε πατέρα σας τον Χάρο;

Δεύτερον, καί σπουδαιότερον. Άν ο θεός είναι αθάνατος τούτο δέν σημαίνει αυτόματα ότι επιλέγει την αιώνια νεότητα; Εάν σας έλεγαν ότι μπορείτε να μείνετε αθάνατοι δέν θα προτιμούσατε αυτό να σας συμβή σε μιά αιώνια νεότητα απ’ ότι σε ένα αιώνιο γήρας; Εγώ τουλάχιστον θα προτιμούσα χίλιες φορές να παραμείνω νέος και ωραίος σάν τον Αλκιβιάδη, παρά γέρος καί άσχημος, όπως είμαι τώρα πού με βλέπετε.

Άσε πού αυτό το γήρας τού θεού με βάζει σε σκέψεις. ΜΟΝΟΝ ΟΤΙ ΠΕΘΑΙΝΕΙ ΓΕΡΝΑΕΙ, φίλοι μου. Οπότε κατ’ ανάγκην και ο περί ού ο λόγος θεός ΑΡΓΑ Η ΓΡΗΓΟΡΑ ΘΑ ΠΕΘΑΝΗ, εστέ βέβαιοι. Καί μάλιστα, το χειρότερο γι’ αυτόν είναι ότι θά πεθάνη ανέραστος, αποκηρυγμένος, αφίλητος, ξεχασμένος από τούς ανθρώπους πού επί τόσες γενηές βασάνισε με τη μοχθηρία, τη σατραπεία, την παρά φύσιν ζωή και τα ένοχα διεστραμμένα συμπλέγματά του .

Cla. Καί ο όφις, δάσκαλε; Πάντα θα είναι κατηραμένος να περπατάη με την κοιλιά;

Σω. Μήν ξεχνάμε τούς δράκους. Φίδια ήτανε κι’ αυτοί. Φτερωτά. Γνωρίζεις, αγαπητέ φίλε ότι από το φαρμάκι βγαίνει το φάρμακο, δέν είν’ έτσι; Έτσι λοιπόν κάποια στιγμή κι’ από το ερπετό θα ξεπηδήσουν οι ερπύστριες τών ερπυστριοφόρων πού θα χαράξουν καί θα στρώσουν τούς νέους δρόμους γιά τον Όλυμπο. Καί τότε..μαύρα φίδια πού σε φάγανε Κύριε Γιαχβέ !!!

ΖΕΙΡΩΝ

ΜΑΔΑΓΑΣΚΑΡΗ


Απάντηση από KATA_TOY_PSEYDOYS:

33.

Πλανες υπαρχουν σε καθε εποχη...και ειναι ουκ ολιγες μαλλον.

Η πλειονοτητα των αρχαιων ελληνων πιστευαν στον 12-θεο....θρησκεια την οποια εφευραν διαφοροι παραμυθαδες κατα την αρχαιοτητα.

Η ιερεις και οι πασης φυσεως τσαρλατανοι της θρησκειας αυτης κρατουσαν τον λαο πλανημενο στα ψευδη τους.

Στο copy που παρεθεσα βλεπουμε καποιους ονομαστους της αρχαιας Ελλαδας να ειναι υποψιασμενοι περι της ψευτοθρησκειας αυτης, προς την οποια εκφραζουν τις

διαφωνιες τους.

Μεγαλο παραδειγμα εξ`αυτων των ονομαστων αρχαιων ελληνων ειναι ο Σωκρατης τον οποιο το θρησκευτικο κατεστημενο τον κατηγορησε οτι εισαγει καινα δαιμονια

και κατορθωσε να πεισει το αθηναικο κρατος να τον καταδικασει σε θανατο,και τον θανατωσαν.

Με ρωτας αν αυτοι οι ανθρωποι που δεν δεχοντουσαν την πιστη στον 12-θεο,ηταν πλανημενοι απο καποια αλλη πλανη?

Αυτο που μπορω να σου απαντησω σε αυτην σου την ερωτηση ειναι το εξης...

Ως προς το οτι δεν πιστευαν στον 12-θεο...καλα κανανε...δεν πιστευαν σε μια ψευτικη θρησκεια.

Οσοι και αν... καποιοι απο αυτους επινοησαν καποια θρησκεια απο το μυαλο τους...τοτε επινοησαν και αυτοι μια αλλη ψευτικη θρησκεια...δηλαδη μια πλανη.

Οσοι και αν....καποιοι απο αυτους , αφου απερριψαν τον 12-θεο σταματησαν εκει...και δεν επιχειρησαν να εφευρουν δια του μυαλου τους μια αλλη ψευτικη θρησκεια....κανανε καλα.

Οσοι και αν....καποιοι απο αυτους , αφου απερριψαν τον 12-θεο...ειπανε μεσα τους ο αληθινος Θεος,Ο Δημιουργος θα υπαρχει...αλλα δεν ξερουμε ποιος ειναι...κανανε καλα...απερριψαν το ψευδος δηλαδη τον 12-θεο...και καταλαβαν οτι πρεπει να υπαρχει ενας αληθινος Θεος-Δημιουργος των παντων...και δεχτηκαν οτι δεν τον ξερουνε.

Το τελευταιο εχω την γνωμη....οτι κερδιζε ολοενα περισσοτερο εδαφος στην σκεψη των αρχαιων ελληνων....βεβαια κερδησε εδαφος οχι αμεσως...χρειαστηκαν χρονια...εκατονταδες χρονια....και οταν λεω οτι κερδησε εδαφος δεν εννοω οτι εγινε και η πλεον επικρατουσα αντιληψη...και φτανουμε στην εποχη που παει ο αποστολος παυλος στην Αθηνα και βλεπει στην πολη των αθηναιων να εχουν αφιερωσει εναν βωμο προς τον αγνωστο Θεο.

Απο την εποχη του Σωκρατη μεχρι την εποχη που παει ο αποστολος Παυλος στην Αθηνα εχει συντελεστει στην αντιληψη των αρχαιων μια ζυμωση....μια εξελιξη...μια ταση να αποδεσμευονται απο την πλανη του 12-θεου ολοενα και περισσοτερο.

Και ενω τον Σωκρατη τον θανατωσαν μονο επειδη ελεγε αυτα που ελεγε....την εποχη του αποστολου Παυλου ειχαν φτασει στο σημειο να πιστευουν οτι πρεπει να υπαρχει καποιος Θεος αληθινος -Δημιουργος τον οποιο δεν ξερουμε.


Απάντηση από H_SKIA_SOU:

θεματογράφε γράφεις: "Δεν ηταν ολοι οι αρχαιοι ελληνες πλανημενοι απο την ειδωλολατρικη θρησκεια των 12 θεων του Ολυμπου."

Δηλαδή ήταν πλανημένοι σε άλλη πίστη;

Τι άλλο υπήρχε τότε να πιστέψουν;

Καμιά Περσική θρησκεία; Βαβυλωνιακή; Αιγυπτιακή;

(Οι Ρωμαίοι λίγο αργότερα αναπτύχθηκαν και διαδόθηκε η θρησκεία τους - και αυτή έχει αρκετά αντίστοιχα με τους αρχαίους Έλληνες)


Απάντηση από klomp2:

31.ta idia vlepoume....eisai provlepsimi..

afoy me ksereis paw paso...

ara me simpatheis..pali pao paso...lol


Απάντηση από Ti_na_Leme_Twra:

30 χαλαραααααααα λες να μην σε ξερω αλλα χαλαρααααααα

Τι να λεμε τωρα...


Απάντηση από klomp2:

28.an megalwsw meta tha pethanw...nomizw me thewreis anwrimo..

na gnwristoume apo konta loipon..lol


Απάντηση από klomp2:

27.geia sou file mou...nai trexw...lol

eixa ena gamo ston olimpo kai gia ayto xathika..gamos se olo tou to megaleio me ta partalakia mas kai ta tsokarakia mas..lol


Απάντηση από Ti_na_Leme_Twra:

Ξερεις εσυ θα δεις Μενεγακη κατι εμαθες εκει...

μεγαλωσε πρωτα και μετα...

Τι να λεμε τωρα...


Απάντηση από stone:

Ρε κλομπι που εισαι εσυ?χαχαχαχαακομα τρεχεις στον ανθιμο?χαχαχαχα


Απάντηση από klomp2:

25.mi les tipota..lol

h

pes mia sintagi gia na ftiaksoume ayrio

eimaste k prokomeni!


Απάντηση από Ti_na_Leme_Twra:

Τους πηρε η οργη μας, μαλιστα...

Τι να λεμε τωρα...


Απάντηση από klomp2:

min dineis aksia se fantasmata tou parelthontos..paei psofisan tous pire i orgi mas.lol


Απάντηση από stone:

339 a: (Θρασύμαχος) η κάθε αρχή, νομοθετεί σύμφωνα με το συμφέρον της. Η δημοκρατία θεσπίζει νόμους δημοκρατικούς, η Τυραννία Τυραννικούς κ.ο.κ.

Και όταν θεσπίζουν νόμους, ισχυρίζονται ότι αυτό είναι το δίκαιον, και όποιος παραβαίνει τον νόμο τον τιμωρούν σαν παρανομήσαντα και άδικο. Η θρησκευτικη αρχη της ορθοδοξιας θεσπισε και επεβαλε συμφωνα με το ποιο πανω σκεπτικο και αν δεν ειναι κατανοητο περι ορεξεως κολοκυθοντολμαδες που ελεγε η γιαγια μου απο την Ιωνια χαχαχαΠανδιων


Απάντηση από Only_Despoina:

"αμ φόρυ"


Απάντηση από stone:

334 c: (Σωκράτης) « άραγε δεν πέφτουν οι άνθρωποι έξω στο εξής; Να θεωρήσουν καλούς πολλούς που δεν είναι, οπότε και κακούς πολλούς που δεν είναι;»

«κατά την γνώμη αυτών λοιπόν, οι μεν καλοί είναι εχθροί, ενώ οι κακοί φίλοι»... Για τον κατα της αληθειας και τον αγαπητο μου Γικο το ανωτερω και οποιος το καταλαβε καλως οποιος οχι ας σκαψει τον λακκο τουχαχαχαχ


Απάντηση από Only_Despoina:

http://www.youtube.com/watch?v=jbIrwRuz7Ck

σχετική είναι η συγνωμη, στο νετ τουλάχιστον...

Μη καλαμε στη συγνώμη...

Σας την λεω εγώ!

(πλακα κάνω)


Απάντηση από KATA_TOY_PSEYDOYS:

προς stone

Μενοντας συνεπης σε αυτο που σου εγραψα στο 6. και στο 27. προσπερνω αυτα που μου γραφεις...και δεν σου απαντω.


Απάντηση από stone:

Τις προθεσεις σου Γικο τις γνωριζω καλα χεχεχεχεΔεν μας ειπες ομως τι αναμενεις να κερδισεις.μαλλον κανα παραδεισο ορθοδοξου τυπου εκτος αν προτιμας μουσουλμανικου δεν ξερωχαχαχαχαχα.Αιντε ωρε ο Αγ πτραν θα σε δωσει καλη θεση χαχαχα


Απάντηση από KATA_TOY_PSEYDOYS:

προς stone

Δεν μιλησα σε σενα...στον yougko μιλησα.

Σε οτι αφορα εσενα...σου ειπα...αν θελεις να συνομιλησουμε...θα πρεπει πρωτα να ζητησεις συγνωμη για τις προσβολες σου...και να εχεις την διαθεση για συζητηση στα πλαισια κοινης ευπρεπειας.


Απάντηση από yougko:

Αγαθές οι προθέσεις μου ustondiran...πίστεψε το.

Ξέρω ακόμα και γιατί παρασύρθηκες και διάλεξες αυτό τον δρόμο.


Απάντηση από stone:

Ωρε συμπονοια γικο χαχαχαχαχαχα και εγω σε συμπονω αδερφε.Τι να κανουμε ειμαστε στμπονετικοι και οι δυοχαχαχαχα.Ασε ρε τα κολπα της αλεπους σε μενα.Πανδιων


Απάντηση από stone:

Σου ανεβασα για αντιποινα ωστε να καταλαβεις το ειδος του σκεπτικου σου και θεματακι σπεσιαλ.Τρεχα να βρεις τον Βιρισνα λοιπον και μην αγγιζεις αυτα που δεν εισαι σε θεση να ακουμπησεις.Πανδιων


Απάντηση από yougko:

KATA TOY PSEYDOYS

Η αλήθεια είναι ότι θέλω πολύ να δω που θα καταλήξεις ,από την άλλη ,συμπονώ και τον ustondiran ως έναν άνθρωπο που απλά έχασε το τρένο λιγάκι, στο ταξίδι της ζωής και θέλω να τον ταρακουνήσω λίγο μπας και συνέλθει...


Απάντηση από stone:

Απο ποτε θεωρειτε ευπρεπεια η ασεβεια προς τα για των αγιων αλλων ανθρωπων αγαπητε?Θεωρεις οτι το θεμα σου εχει κατι καλο?Μια αισχρη επιθεση ειναι απλα κατα αλλων επειδη τολμουν να αμφισβητουν τις δικες σου μπουρδολογιες.Εισαι κακος ανθρωπος και υποστεις τα δεοντα αγαπητε.Αν ομως θελεις να μιλησουμε φιλοσοφικα και με πεισκεψη ειμαι παρων αφου ομως πρωτα αφησεις τον κακο σου εαυτο απ εξω.να ξερεις οτι η πορωση βλαπτει την υγεια.Πανδιων


Απάντηση από KATA_TOY_PSEYDOYS:

προς yougko

Θα σε παρακαλουσα επειδη το θεμα αυτο το εκανα προς συζητηση στα πλαισια της κοινης ευπρεπειας...να συνδραμεις ωστε να κρατηθει ενα σωστο επιπεδο εδω μεσα.


Απάντηση από stone:

Ρε εισαι καλεσμενος μου.Θα ειμαστε πολλοι τρελλοι εκει και θα βρεις χωρο να κανεις τον γιατροχαχαχαχαχαΠανδιων


Απάντηση από yougko:

ustondiran

Τι δυναμικότητας είναι τα ψυχιατρεία στην Αθήνα σε κλίνες?είναι δυνατό να μπουν όλοι μέσα ?όχι βέβαια εξαρτάται τα περιστατικά και το πόσο βαριά είναι, ε λοιπό εσύ και τα εκατό διακόσια άτομα που θα μαζευτείτε εκεί είσαστε ακόμα ελαφρώς.....σιγά σιγά όμως ....


Απάντηση από stone:

Εγω εχω δυο κεφαλια και τα δουλευω πολυ καλα.Εσυ εχεις κανενα?Η μηπως στα φαγε ο γατος?Ε΅λα σε εχω καλεσμενο να περασεις καλα.Πανδιων


Απάντηση από yougko:

Ustondiran

Ο μεγαλύτερος φόβος μου όταν μπαίνω στο zoo και συνομιλούμε είναι μην πάθεις κανένα εγκεφαλικό ,για όλα τα υπόλοιπα που έχεις μέσα σε αυτό που ονομάζεις κεφάλι,ένα έχω να πω ,πάρε τα χάπια σου και γρήγορα.


Απάντηση από KATA_TOY_PSEYDOYS:

Οι σπουδαιοι αρχαιοι ελληνες ειχαν υποψιαστει και καταλαβει οτι ο 12-θεος ηταν ψευδος.


Απάντηση από stone:

Ο θεός είναι έρα, νύχτα,

χειώνας, καλοκαίρι, πόλεος,

ειρήνη, κορεσός και πείνα.

Αυτός εταβάλλεται ε τον τροπο της φωτιας.Οποτε αναμιχθει με θυμιαματα ονομαζεται αναλογα με την μυρωδια του καθενος.Ηρακλειτος


Απάντηση από Ti_na_Leme_Twra:

Ελιωσα με αυτο το σε απορριπτω για συνομιλητη μου.

Τι να λεμε τωρα...


Απάντηση από KATA_TOY_PSEYDOYS:

προς stone

Eπειδη χαχανιζεις...και επειδη ξεστομιζεις προσβλητικες εκφρασεις...σε απορριπτω για συνομιλητη μου.

Θα σε δεχτω για συνομιλητη ....μονο αν ζητησεις συγνωμη για τις εκφρασεις σου και αν θα εχεις την διαθεση να τηρησεις κοσμιο επιπεδο στην συνομιλια.


Απάντηση από KATA_TOY_PSEYDOYS:

Ο Ευριπίδης (480-406 π.Χ.) χαρακτήρισε τις γελοίες για τους θεούς διηγήσεις των ποιητών «αοιδών δυστήνους λόγους» (Ευρ., Ηρακλ. Μαιν. 1346) και υποστήριξε πως «εί οι θεοί εισί κακοί ουκ εισί θεοί» (Ευρ., Βαλλεροφ. 23) με αποτέλεσμα να γίνει στόχος του φανατικού ειδωλολατρικού όχλου και να καταφύγει στη Μακεδονία!

Ο Σωκράτης (469-399 π.Χ.) υπήρξε σαφώς μονοθεϊστής. Κατά κανόνα ομιλούσε για Θεό και σπανιότατα ομιλούσε για θεούς. Στους μαθητές του δίδασκε διαφορετική θρησκευτική πίστη, γι’ αυτό καταδικάστηκε σε θάνατο ως «έτερα καινά δαιμόνια εισφέρων».

Ο Πλάτων (428-347 π.Χ.) φυγάδευσε κυριολεκτικά τον Όμηρο από την «Πολιτεία» του, διότι θεώρησε ότι οι ανήθικοί μύθοι για τους θεούς αποτελούν επιζήμια πρότυπα για τους νέους. Τόνισε εμφατικά ότι ο Όμηρος και ο Ησίοδος έπλασαν ψευδείς και ανάξιους μύθους για τους θεούς (Πολιτ. 368Α-383C).

Αρνήθηκε ουσιαστικά την πατρώα ειδωλολατρική θρησκεία και προσηλώθηκε στην δική του ιδεατή θεότητα, το «Όντως Όν». Χαρακτηριστικά είναι τα εξής αποφθέγματα του μεγάλου φιλοσόφου, τα οποία προδίδουν τις μονοθεϊστικές αντιλήψεις του: «Ο δή Θεός ημίν πάντων χρημάτων μέτρον άν είη μάλιστα» (Νομ. IV 716e), «Ομοιούσθαι Θεώ» (Πολ. 613Β), «Ο Θεός έχει ταίς χερσίν αυτού τήν αρχήν, το μέσον και το πέρας πάντων των ό-ντων» (Νομ. Δ’ 713e).

Ο Αριστοτέλης (384-322 π.Χ.) όρισε το θείον ως «τό πρώτον κινούν ακίνητον», ως «Νόησιν Νοήσεως» και ως «Ζώον αΐδιον άριστον» (Μεταφ. 1072, Β’ 29) ορίζοντας έτσι την πίστη του σε μία υπερβατική αρχή. Υπεράσπισε την ενότητα της θείας ουσίας ως εξής: «ουκ πολυκοιρανίη εις κοίρανος» (Μεταφ. 1076Α). Αρνήθηκε κατηγορηματικά τις ανόητες περί θεών πίστεις της αρχαιοελληνικής θρησκείας και γι’ αυτό κατηγορήθηκε για αθεϊσμό!

Οι Στωικοί, ακολουθώντας την διδασκαλία του Ζήνωνα καθιέρωσαν την πίστη στον ένα Θεό και ερμήνευσαν τους μύθους του Ομήρου αλληγορικά (P. Nilsson, Ιστορία της Αρχαίας Ελληνικής Θρησκείας, Αθήναι 1977, σελ 304).

Αρνητές της αρχαιοελληνικής ειδωλολατρικής θρησκείας υπήρξαν ακόμα ο Καρνεάδης, ο Θεόδωρος ο Κυρηναίος, ο Λεύκιππος, ο Δημόκριτος, ο Επίκουρος και όλοι οι σοφιστές, οι κυνικοί και οι στωικοί φιλόσοφοι.

Το τελειωτικό κτύπημα στην αρχαία θρησκεία, το έδωσε ο Ευήμερος ο Μεσσήνιος (317-297 π.Χ.) ο οποίος διατύπωσε τη θεωρία η οποία έγινε τελικά ευρέως αποδεκτή, πως οι θεοί της αρχαιοελληνικής θρησκείας ήταν κάποιοι επιφανείς άνθρωποι της πολιάς αρχαιότητας, τους ο-ποίους οι άνθρωποι λόγω αμάθειας θεοποίησαν!


Απάντηση από KATA_TOY_PSEYDOYS:

Ο Ηράκλειτος (540-480 π.Χ.) επιζητούσε «εξαγνισμόν από τα είδωλα» και πνευματική λατρεία του θείου (Αποστ. 5, Diels). Συνέλαβε την έννοια του ενός Θεού υποστηρίζοντας πως «Έν πάντα εκ πάντων έν καί εξ ενός πάνταταυτό τε ζών καί τεθνηκός καί εγρήγορος καί καθεύδον καί νέον και γηραιόν αγαθόν και κακόν -εν καί ταυτόν-» (Β΄ 50, 10, 88, 58).

Καθιέρωσε την πνευματική έννοια του Λόγου ως την υπέρτατη αιτία των πάντων και ως τον πάνσοφο νου που συγκροτεί τον κόσμο και προνοεί γι’ αυτόν (Α 16). Υποστήριζε πως ο Όμηρος και ο Ησίοδος, αποδίδοντας στους θεούς κακίες και ανηθικότητες είχαν ολέθρια επίδρασή στα ήθη των ανθρώπων. Ακόμη στηλίτευσε τον ανόητο ανθρωπομορφισμό, τόνισε την απόλυτη διαφορά ανθρώπου και Θεού (Αποσπ. 88) και απειλούσε όσους έκαναν ανίερες τελετές (Βακχισμός, ιερά όργια, ιερή πορνεία κ.λπ.).

Ο Αναξίμανδρος (610-564 π.Χ.) αποφάνθηκε πως το θείον είναι «αθάνατον καί ανόλεθρον», «περιέχει δε άπαντα καί πάντα κυβερνά» (Αριστ., Μεταφ. 203Β).

Ο Εμπεδοκλής (493-433 π.Χ.) καταδίκασε έντονα τον ανθρωπομορφισμό της αρχαιοελληνικής θρησκείας και όρισε ότι το θείον είναι πνεύμα (Β΄ 134)

Ο Παρμενίδης (5ος αιών π.Χ.) αρνήθηκε μετά βδελυγμίας τις απαράδεκτες αντιλήψεις της εποχής του για το θείο και αποφάνθηκε πως αυτό είναι πέρα από κάθε φυσικό φαινόμενο και ανθρώπινη σύλληψη. Το θείον είναι «ατεμές» και «ακίνητον» (Β΄ 23, 24, 26)

Ο Αναξαγόρας (490-427 π.Χ.) απεφάνθη ότι ο ήλιος, η σελήνη και τα αστέρια, δεν είναι θεοί, όπως πρέσβευε η ειδωλολατρική θρησκεία και η οποία απαιτούσε λατρεία γι’ αυτά, αλλά πύρινες μάζες. Το ίδιο είχαν υποστηρίξει και ο Αναξίμανδρος, ο Αναξιμένης, ο Θαλής, ο Λεύκιππος, ο Δημόκριτος.

Ο Μητρόδωρος (5ος αιών π.Χ.), μαθητής του Αναξαγόρα, διακήρυξε πως «οι θεοί δεν είναι εκείνο που νόμιζαν όσοι τους έχτιζαν ναούς και τους προσκυνούσαν» (P. Decharme, «Ελληνική Μυθολογία» τομ. Α’, σελ. 286).

Ο Πρωταγόρας (480-411 π.Χ.) θεμελίωσε την έννοια της απόλυτης υπερβατικότητας του θείου και σατίρισε την παιδαριώδη θρησκευτικότητα της εποχής του, γι’ αυτό οι φανατικοί ειδωλολάτρες αποφάσισαν να τον σκοτώσουν (Θ.Η.Ε., τομ. 10,692).

Ο Ηρόδοτος (480-421 π.Χ.) δεν δίστασε να ασκήσει κριτική στο Μαντείο των Δελφών για ψεύτικους χρησμούς και στηλίτευσε την απαράδεκτη ιερή πορνεία (Ιστ. Ι. 199). Ο Αριστόδημος και ο Δημοσθένης περιγελούσαν επίσης τις ανόητες μαντείες του δελφικού μαντείου (P. Dech., ό.π.). Επίσης ο Επίχαρμος (530-440 π.Χ.) λοιδορούσε την αρχαία ειδωλολατρία, διότι αυτή θεωρούσε «τούς θεούς είναι ανέμους, ύδωρ, γήν, ήλιον, πύρ, αστέρες» (Στοβ. Ανθ. 91,92).

Ο Πίνδαρος (522-446π.Χ.) στα περίφημα ποιήματά του απογύμνωσε τους θεούς από τις μυθολογικές γελοιότητες που προσβάλουν το θείο, (Πινδ. Ολυμ. Θ΄35) και (P. Dech., ό.π., σελ. 7) και δεν έκρυβε τις μονοθεΐζουσες ιδέες του (Θ.Η.Ε., τόμ. 10, 393).

Ο Πρόδικος (5ος αιών π.Χ.) υποστήριξε με πάθος πως οι άνθρωποι της αρχαιότητας, λόγω πλάνης, θεωρούσαν ως θεούς ό,τι ήταν χρήσιμο για τη ζωή τους, όπως ο ήλιος, η σελήνη, τα ποτάμια οι πηγές, τα ζώα, κ.λπ. (Ξενοφ. Απομν. 11,3)

Ο Αντισθένης (414-365 π.Χ.) διακήρυξε πως ο Θεός είναι ένας και απόλυτα υπερβατικός για τον ανθρώπινο νου. Αποκήρυξε την θρησκεία της εποχής του γιατί οι θεοί της ήταν θεοποιηθέντες άνθρωποι! (Cicero de Nat. Deor. I,II, 13).

Ο Θεόφραστος (372-287 π.Χ.) ζήτησε να πάψουν οι ανόητες ζωοθυσίες, αφενός μεν από σεβασμό προς τα ζώα και αφετέρου, επειδή ο Θεός δεν έχει ανάγκη τέτοιες ταπεινές πράξεις (Θ.Η.Ε., τόμ. 6,415).



Επιστροφή

Η έκδοση αυτή του site είναι για χρήστες που δεν έχουν ενεργοποιημένη τη javascript. Η πρόσβαση στις υπηρεσίες είναι περιορισμένη, για πλήρη πρόσβαση στο site ενεργοποιήστε τη javascript και κάντε refresh τη σελίδα.