Συζητήσεις - Η ΠΡΩΤΗ ΣΑΣ ΦΟΡΑ ...
Χρήστης: RANIAGA
Θέμα: Η ΠΡΩΤΗ ΣΑΣ ΦΟΡΑ ...
Ημερομηνία: 22/01/13 13:49

ΑΛΗΘΕΙΑ ΘΥΜΑΣΤΕ ΠΩΣ ΗΤΑΝΕ Η ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΠΗΓΑΤΕ ΣΕ ΚΗΔΕΙΑ

ΚΑΙ ΕΙΔΑΤΕ ΝΕΚΡΟ ?

ΤΙ ΝΙΩΣΑΤΕ ? ΑΛΛΟΙ ΦΟΒΟ , ΑΛΛΟΙ ΘΛΙΨΗ ...

ΠΙΣΤΕΥΕΤΕ ΟΤΙ

ΓΟΝΕΙΣ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΆΝΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥΣ

ΣΕ ΚΗΔΕΙΕΣ ΠΟΛΥ ΚΟΝΤΙΝΩΝ ΣΥΓΓΕΝΙΚΩΝ ΠΡΟΣΩΠΩΝ Η ΟΧΙ ?

ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙ ΤΡΑΓΙΚΟ ΠΟΥ ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ ΧΑΡΑΓΜΕΝΟ ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ

ΠΑΙΔΙΟΥ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ (ΚΑΙ ΜΕΡΙΚΑ ΙΣΩΣ ΕΧΟΥΝΕ ΕΦΙΑΛΤΕΣ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΝΑ

ΤΕΤΟΙΟ ΓΕΓΟΝΟΣ )

ΕΓΩ ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΝΕ ΣΕ ΚΗΔΕΙΕΣ ΑΠΟ

ΠΟΛΥ ΜΙΚΡΗ ΗΛΙΚΙΑ , Η ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΠΗΓΑ ΣΕ ΚΗΔΕΙΑ ΗΤΑΝΕ

ΔΕΥΤΕΡΑ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ .

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ

ΛΕΩ ΝΑ ΜΗΝ ΑΠANTΉΣΩ , ΝΑ ΚΡΑΤΗΘΩ ΘΑ ΔΈΙΞΕΙ :_

ΑΝ ΕΧΕΙ ΜΠΕΙ ΤΟ ΘΕΜΑ ΠΑΛΙ

ΔΕΝ ΜΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ ΚΑΘΟΛΟΥ, ΟΠΟΙΟΣ ΓΟΥΣΤΑΡΕΙ ΑΠΑΝΤΑΕΙ ...




Απάντηση από RANIAGA:

Σας ευχαριστώ όλους για τις απαντήσεις , το ξέρω οτι δεν είναι

ενα ευχάριστο θέμα αλλα πιστεύω οτι είναι ένα σημαντικό θέμα.

Δεν υπάρχει φυσικά λόγος να απαντήσω στον καθένα ξεχωριστά , τι

να σχολιάσω άλλωστε ?

Με πολύ μεγάλη μου χαρά ανακαλύπτω οτι οι περισσότεροι , σχεδόν όλοι

απαντήσατε σοβαρά και το εκτιμώ.

Να ΄στε καλά όλοι και καλημέρα .

http://www.youtube.com/watch?v=YImB0nI50P8


Απάντηση από coedellavita:

η πολυ προστασία στα παιδια βλαφτει..τι θα πει δεν μπορει ένα παιδι να παει σε κηδεία..και καλα στις πόλεις , στα χωριά δηλ.που είναι τα σπίτια δίπλα δίπλα.και ο νεκρος μένει στο σπίτι ενα 24ωρο..τα παιδιά τι θα γίνουν ..θα τα μεταναστευσουν?


Απάντηση από elenitsasuper:

Σιγα τα παιδακια απο μικρα μπορουν να πηγαινουν σε κηδεια κ ποσο μαλλον οταν ειναι ενα συγγενικο προσωπο.


Απάντηση από Last_Game:

Δε θα μιλήσω για τη δική μου πρώτη φορά. Θα πω για την πρώτη φορά της κόρης μου, τότε 10 χρόνων. Πέθανε ο θείος και νονός της σε νεότατη ηλικία. Όταν τέλειωσε η κηδεία με ρώτησε. "Μαμά γιατί κλαίνε όλοι, αφού θα τον ξαναδούνε τον νονό μου στη Β' Παρουσία;" Η απορία της αυτή με έκανε να χαμογελάσω και να αναρωτηθώ, γιατί κλαίμε, πράγματι; Ήταν τόσο ήρεμος κι ευτυχισμένος που όποιος τον κοίταζε στον τελευταίο ασπασμό, χαμογελούσε.

Αν είναι σωστό ή όχι να πηγαίνουν τα παιδιά στην κηδεία; Στην εκκλησία ναι. Αλλά μετά όταν βάζουν τον νεκρό στο λάκκο, καλύτερα όχι. Εξαρτάται όμως και απ' την ωριμότητα του παιδιού.


Απάντηση από jakoumis:

φυσιολογικα γαμησου


Απάντηση από jakoumis:

εσυ μιλας για φυσιολογια παιζακια

εγω

στο νεκροτομειο προσπαθουσα να του ανοιξω τα ματια

με χαπακωσανε


Απάντηση από zorozouli:

Πριν 2 χρονια ειχα παει στην κηδεια παιδικης μου φιλης.Ενιωσα απεραντη θλιψη γιατι ηταν αδικος ο θανατος της.Ειχε 3 παιδια και το τριτο δεν ηταν ουτε ενος.Δεν προλαβε να χαρει τον μικρο της.

Τα παιδια πρεπει να πηγαινουν,αλλα να ειναι σε μια ηλικια που ν αντιλαμβονονται τι γινεται,αφου πριν καποιος τους εξηγησει οσο πιο απλα μπορει την διαδικασια για να μην τρομαξουν.


Απάντηση από jakoumis:

μα φυσικα και τα θυμαμαι ολα 5 ημουν

...αερα φωναξε και ξυπνησαμε ολοι

ετρεξε στο μπαλκονι

η μανα ξωπισω

εμεις κοιταχτοικαμε

κενο στο απειρο

-ενας γιατρος !

ακουστηκε μια φωνη

αργησανε

η φλογα εγινε αφρος

και ο γκοντζιλα νεκρος....

στην κηδεια δεν με πηγαν

δεν εχω παει σε καμια


Απάντηση από M_Y_S_E_L_F_1:

ημουν μικρος περιπου 14

μου εξηγησανε οτι ο ανθρωπος ζει αλλα καποια στιγμη γερναει πεθαινει

δεν φοβηθηκα απλα ενοιωσα περιεργα και αβολα

τωρα στο δευτερο σκελος ρωτας αν χρειαζεται να πηγαινουν τα παιδια σε κηδειες

νομιζω ναι αν και εφοσον εχουν προετοιμασει το εδαφος καταλληλα

ωστε να μην πληγωθει ο ψυχισμος του


Απάντηση από paraligokainakerdiza:

Μια χαρά έκανε το παιδάκι που έπαιζε με το φέρετρο και το νεκρό, έσκαγε από υγεία.......

Ηταν παιδάκι και όχι μεγάλος.......

Τώρα για μένα, έχω πάει σε πολλές κηδείες, ακόμα συνεχίζω να πηγαίνω......

Μερικές φορές πάω σε κηδείες άθελα μου... (οποίος κατάλαβε , κατάλαβε τι θέλει να πει ο ποιητής)

Άλλα ευτυχώς στην ζωή ......

Δεν υπάρχει γάμος δίχως κλάμα, και κηδεία δίχως γέλιο.......


Απάντηση από lost_in_love3:

σκατα ενιωσα. χαλια.

καλησπερα


Απάντηση από love_gun_1:

οι γονεις μου με προστατευσαν απο κηδειες,και δεν

με αφησαν να παω σε μια κηδεια ενος θειου της μητερας μου σε ,

νεαρη ηλικια....κι ουτε στην κηδεια της αγαπημενης θειας μου,

σε κηδεια πηγα μετα τα 30 μου χρονια....

θα συμφωνησω μαζι σου οτι τα παιδια.....πρεπει να τα πηγαινουν,

σε νεαρη ηλικια....

(στην περιπτωση ομως,μονο και μονο που πεθανει,ενα..........

αγαπημενο τους προσωπο).....ας κλαψουν ολη μερα.....πιστευω,

καλο θα τους κανει.....και θα τα ωριμασει περισσοτερο...

καλησπέρα σου Ράνια


Απάντηση από mess_around2:

δεν συμφωνω για τα παιδια..

πριν λιγους μηνες ειχαμε μια κηδεια,πολυ κοντινο προσωπο. μια ξαδερφη ειχε φερει και τον γιο της(πεντε χρονων ο μικρος) ο οποιος ρωτησε τι συμβαινει.. του εξηγησαν αλλα σαν παιδι που ειναι δεν καταλαβε τη σοβαροτητα του θεματος..επαιζε με το φερετρο και τον νεκρο..

δεν υπαρχει λογος θεωρω να βαζουμε σε τετοια διαδικασια τα παιδια...


Απάντηση από SNAKE1961:

ΔΥΣΤΥΧΩΣ θυμαμαι.

ΕΥΤΥΧΩΣ,δεν ειχα Δει.

Οπως και κανεις αλλος,γιατι ηταν *Κλειστο το Φερετρο.

Φοβο δεν ειχα νοιωσει καθολου.

Θλιψη ΑΠΕΡΑΝΤΗ και Αξεπεραστη εως και Σημερα.

Για τα υπολοιπα που λες,θα Συμφωνησω μαζι σου. \Α/

Καλο σου Βραδυ.

* Ηταν απο Πτωση Αεροπλανου και Απαγορευοταν να ειναι Ανοικτο.


Απάντηση από alithinh31:

Κι εγώ πιστεύω ότι πρέπει να πηγαίνουν από νωρίς.

Μάλλον πήγα πολύ νωρίς... Δε θυμάμαι πότε ήταν η πρώτη φορά. Ίσως της γιαγιάς μου που πέθανε όταν ήμουν 7 χρονών.


Απάντηση από bellisimaa:

δεν ειναι κατι τραγικο

τα παιδια πρεπει σιγα σιγα να εξοικειωθουν με τη ζωη και με το θανατο

εγω μια φορα πολυ πολυ μικρη ειχα παει σε κηδεια του προπαππου μου να φανταστεις

δε θυμαμαι σχεδον τπτ

απο τοτε κανεις αλλος τοσο συγγενεις δεν εχει πεθανει

καλα να μαστε


Απάντηση από IDEA_TH:

Από μικρή δεν ήθελα να πηγαίνω σε κηδείες..

Κι αυτό είχε γίνει σεβαστό από τους γονείς μου.

Έτσι...

η πρώτη μου φορά...

ήταν σε μεγάλη ηλικία.

Ένας λόγος παραπάνω..

που ήταν αγαπημένο μου πρόσωπο

και ένας νέος άνθρωπος.

..ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΗΤΑΝ ΕΝΑ ΣΟΚ.

Δε θεωρώ, πως κάποιος γονιός θα πρέπει

να πιέσει το παιδί του, αν εκείνο δε θέλει.

Κι επίσης..,

διαφωνώ να γνωρίζει το παιδί το θάνατο

σε μικρή ηλικία.

..Μπορεί να είναι ''κομμάτι..'' της ζωής,

αλλά ένα παιδί δεν έχει ολοκληρωμένη εικόνα

της ζωής..,

για να πούμε ότι πρέπει να γνωρίσει κι αυτό το κομμάτι της.


Απάντηση από timospolis:

νομιζω οτι τα μικρα παιδια δε πρεπει να

πηγαινουν σε κηδειες,μπορει να

χασουν τα συναισθηματα τους

βλεποντας τη ματαιοτητα

πριν γνωρισουν τη ζωη


Απάντηση από Dream_About_Me:

Πρωτη φορα που πηγα σε κηδεια και ειδα νεκρο ητανε στην θεια μου...

θυμαμαι πολυ κλαμα..πολλη στεναχωρια...

επειδη ομως το θεωρω κατι φυσιολογικο που ειναι στα πλαισια της ζωης πιστευω πως καλο ειναι τα παιδια να πανε σε καποια ηλικια που ειναι λιγακι πιο εξοικειωμενα με την απωλεια κτλ κτλ...με αλλες δυναμικες,αμυνες κτλ...

πχ μετα τα 10...


Απάντηση από ilias_xairetam:

εαν υπαρχει κατι...το οποιο ειναι απολυτα σιγουρο οτι υπαρχει και οτι θα συμβει...αυτο ειναι ο θανατος..........απο την πρωτη στιγμη οπου θα γεννηθει ενας ανθρωπος........εκει πηγαινει........και το ποτε και το πως.........κανενας δεν ξερει........

και καλο θα ηταν κατα την ταπεινη μου αποψη........ολοι οι ανθρωποι και απο την παιδικη μας ηλικια αλλα και αργοτερα να πηγαινουμε και σε νοσοκομεια και σε κηδειες και ειδικα σε εκταφες..........για να προσγειωνομαστε λιγακι.........

απο εκει και περα εχω παει απο μικρη ηλικια σε κηδεια........και δεν φοβηθεικα.......ουτε τρομαξα ουτε επαθα καταθλιψη........η οτι αλλο........φυσικα μου εξηγησαν κιολας το τι συμβαινει........οσο μπορουσαν να μου εξηγησουν και με τον καταληλο τροπο.....και μου εδωσαν να καταλαβω οτι αυτο γινεται........με τους ανθρωπους........

και εχω κανει και εκταφη...αγαπημενου μου προσωπου.......οχι απλα ημουν παρων..αλλα εσκαψα......ανοιξα το φερετρο.......πηρα τα οστα τα επλυνα και τα εβαλα στο κασελακι........

και παλαιοτερα οι ανθρωποι.........οχι μονο κανονιζαν οι ιδιοι τις κηδειες τους........αλλα εκαναν και χιουμορ...και χαβαλε.....με τον θανατο ακομα και με τον δικο τους........θανατο....και δεν θα ξεχασω ποτε τον εναν παπου μου.....οπου λιγες μερες πριν πεθανει μας εχει κανει ολοκληρη συζητηση.......για το τι και πως θελει να γινει.......και οτι μετα να παμε να τα κοπανησουμε να φαμε και να υπαρχει και χιουμορ και οχι κλαψα.........και να θυμομαστε στο τραπεζι οπως και στην κηδεια.. αστειες φασεις και να γελαμε........

δυστηχος στις μερες μας.........την εχουμε χασει λιγακι την μπαλα....σχετικα με το θεμα του θανατου.......και φερομαστε σαν να μην μας αφορα......οτι ειναι μονο κατι που για το οποιο θα πρεπει μονο να κλαιμε.......οτι ειναι κατι αφυσικο και πολλα αλλα........


Απάντηση από ALEKSHS_O_ATAKTOS:

re me mperdepses......

kai egw h8ela na pw gia thn prwth fora pou phdhsa...:P:P


Απάντηση από Xaris_kr:

και γαμπιπ ηταν. γλυκα, φαγακι μπολικο, παρεα γνωστα φιλαρακια, παιχνιδι τρελο, πηγαιναμε διπλα του φερετρο και ριχναμε μια σφαλιαρα στο κουτελο του μπαρμα και λεγαμε ξυπνα ρε, και χαμος οι μεγαλοι. καλη φαση


Απάντηση από icecube2:

κοντα στο κλαμα και το γελιο.......

δεν το ξερεις?


Απάντηση από in_di:

φυσικα και θυμαμαι...

ακομα και το ζιζι που ζιζενα θυμαμαι...

...

την λεγαν Ελενη...ηταν 33 χρονων...

γειτονησα...η πορτα της ηταν 2 πεζουλες...(...μια η δικια της...και μια η δικια μου...)...και 2 μετρα σοκακι...

παλευε με την κακια αρρωστια...και τους τελευταιους μηνες ειχε λιωσει στο κρεβατι...

πολλες φορες τα βραδια...την ακουγα που φωναζε...

δεν ειχα παει ακομα σχολειο...και η μανα δεν ηθελε να παω στην κηδεια...

εγω πηγα...δεν με αφηναν να την δω οσο ηταν στο κρεβατι...

αλλα δεν μπορουσα να μην την δω...ηταν η κοπελα που με νανουριζε...συνεχεια ηταν σπιτι μου...οπως ειχα την αδελφη μου ειχα κι αυτην...οικογενεια...

...

η αληθεια ειναι οτι εκλαψα πολυ οσο ποναγε στο κρεβατι...

στην κηδεια δεν εκλαψα...ουτε μιλησα σε κανεαν...

ηταν ντυμενη με νυφικο...με παραξενεψε...

πολυ αδυνατη στο προσωπο...

δεν εμοιαζε οπως ηταν παλια...

ομως και μονο που την ειδα χαρηκα...

ολοι κλαιγαν κι εγω σχεδον χαμογελουσα...

ενα χαμογελο ανακουφισης...σα να φευγει ενα βαρος απο πανω σου...και να αναπνες ελευθερα...

ισως γιατι ηταν ηρεμη και δεν ποναγε...

θυμαμαι που κοιταζα το προσωπο της αν ηταν κατσουφιασμενο...

δεν ηταν...δεν ειχε καμια εκφραση...και γι'αυτο χαιρομουν...

...

καλησπερα...


Απάντηση από coedellavita:

η πρωτη φορα ήταν μαλλον 4 χρονων περίπου σε ένα γειτονα..μετά η μητέρα μου με επαιρνε μαζι της στις κηδειες..και οχι δεν ειχα κανενα πρόβλημα..σ΄αυτούς που ηξερα λυπόμουν κι έκλαιγα...σε όσους ηταν μεγάλοι οχι..αν ειχε και αλλα παιδιά καναμε και καμια βόλτα...

αλλα άλλο εχω να παρατηρησω εγω

βρε παιδιά εχω πάει σε κηδείες και μάλιστα κοντινων..(όχι πολύ ) ανθρωπων...συμπεθέρων πχ..και το τι γέλιο έχει πέσει..δε λέγεται...σαν κατι να με τσιγκλάει ..και με πιάνει ένα νευρικό γέλιο...!!!!!

εσας σας συμβαίνει αυτό?


Απάντηση από icecube2:

αν σε ενδιαφερουν προσωπικα βιωματα

η πιο εντονη κηδεια που δεν θα ξεχασω περα της μανας ηταν μιας φιλης που πηγε απο τροχαιο στα 26 της...την προηγουμενη μερα μιλουσαμε παρεα....δεν θα την ξεχασω ποτε.


Απάντηση από icecube2:

Ρανια ,τι μεσημεριατικες αποριες ειναι αυτες?

Ελπιζω οχι με καποια αφορμη.

Ναι ,κι ο θανατος αγαπημενων προσωπων ειναι μεσα στη ζωη.

Αλλα, οταν προκειται για μικρο παιδι κι αναλογα με το μερος που ζει (ποσο τηρουνται τα εθιμα στο σπιτι κλπ) ,οφειλουμε πρωτα απ'ολα να το ρωτησουμε πως αισθανεται το ιδιο κι αναλογα να πραξουμε χωρις να το κανουμε να νιωσει ενοχες για την οποιαδηποτε αποφαση παρει....

Νομιζω οτι το πιο σημαντικο απ'ολα ειναι πως επιθυμει το ιδιο το παιδι να θυμαται το προσωπο που αποχαιρετα...μεχρι τωρα τα παιδια που γνωρισα δεν θελησαν να πανε στην κηδεια,αν αυτο ειναι η ερωτηση σου.

Οι πιο ανεξιτηλες κηδειες παντως φαινεται να ειναι σε νεους ανθρωπους (τροχαια,ξαφνικοι θανατοι) καθως για τους πιο ηλικιωμενους τουτο ειναι και η φυσικη καταληξη...


Απάντηση από twra_aaspana:

Ηταν οταν πεθανε ο πατερας την μαμας μου....

εγω 2 δημοτικου.....ηταν ο αγαπημενος παπποουςς

Αυτο που θυμαμαι....ηταν η ερωτηση μου στην μαμα μου...

"γιατι δεν με φιλησε ο παππους"....και τον ξαδερφο μου

4 χρονια πιο μεγαλος απο εμενα....που τον ειχε πιασει νευρικο γελιο

και γελουσε με φωνη.....τους ταραξε ολους μεσα στο σπιτι λεμε....

υγ....δεν ξερω τι ειναι πιο σκληρο για ενα παιδι....η εικονα? η η απωλεια

που θα νοιωσει την επομενη και την επομενη και την επομενη μερα??....

καλησπερα...


Απάντηση από GEANNA69:

thes de thes prepei na symvivasteis me thn idea tou thanatou

den yparxei alli lysh


Απάντηση από depoinara:

ΧΑ ΧΑ ΧΑ ΧΑ - ΚΑΛΑ ΕΝΑΣ ΨΥΧΙΑΤΡΟΣ ΕΔΩ ΜΕΣΑ ΘΑ ΕΚΑΝΕ ΧΡΥΣΕΣ ΔΟΥΛΕΙΕΣ !!


Απάντηση από Free89Rose:

τι να σε πω

ημανε σε αποσταση γενικοτερα

αλλα εκει που νευριασα

ηταν οταν αρχισανε να πιανουν χωμα και να του το πετανε!!

σα να του λενε ΄φαε κι αυτη ΄

μετα πηγα στη μανα μου και της ειπα, μην τολμησετε το ιδιο σε μενα!!!!!!!!


Απάντηση από xionati_252:

Υπαρχουν παιδια που θελουν να αποχαιρετησουν και καποια αλλα που δεν νιωθουν την αναγκη να το κανουν.Εκει οι γονεις πρεπει να δεχτουν την αποφαση του παιδιου και μονο.

Θυμαμαι καθαρα την πρωτη φορα αν και εχουν περασει 16 χρονια...!!!!


Απάντηση από takss7:

δε θα σου πω για μενα αλλα για τα παιδια μου.

οταν ''εχασα'' τη μητερα μου πριν απο 3 χρονια,ο γιος μου ηταν 9 και η κορη μου 6.

ηταν προετοιμασμενα γι αυτο καιρο πριν,απο τοτε που διαγνωστηκε η αρρωστεια της.

τα πηγαινα συχνα σε επισκεψεις -2-3 φορες την εβδομαδα- και την εβλεπαν σιγα σιγα να λιωνει.

την τελευταια εβδομαδα δε,την ειδαν στο αποκορυφωμα,στο τελειωμα.

ειχα σκοπο να παω μονο το γιο μου στην κηδεια αλλα,θεωρησα σωστο να παω και την κορη μου γιατι,πιστεψα οτι,σε χειροτερη κατασταση απ οτι την ειχε δει τις προηγουμενες ημερες,δε θα ηταν!

αποτελεσμα:

ειδαν ΚΑΙ αυτο απ την αγαπημενη τους γιαγια κι εχουν πλεον να θυμουνται τα παντα κι οχι μονο τις καλες στιγμες!

παντως,πανω κατω κι εγω στην ηλικια του γιου μου ημουν οταν ειχε πεθανει η γιαγια μου και δεν αντιμετωπισα κανενα προβλημα απ αυτην την εικονα!


Απάντηση από mpiskotakiiiiiii:

δυστυχως ηταν στην κηδεια του παππου και ουτε θελω να το θυμαμαι!


Απάντηση από KALAMARAKI_20:

α, ξεχασα να γραψω ηλικια> στα 14 μου ηταν.


Απάντηση από KALAMARAKI_20:

αργησα να δω νεκρο στην ζωη μου.


Απάντηση από tao_tao1:

Τον θάνατο και το σεξ δεν χρειάζεται να το δείξεις στα παιδιά.

Από μόνα τους θα τα μάθουν.


Απάντηση από roses1970:

ton pe8ero mou ton 8apsame sto xorio tou..opos ginetai sta xoria.. tous nekrous tous exoun sto spiti..oi kores mou tote se hlikia 6 kai 8 eton..ton eidan arketes fores ..pigenan sto domatio pou briskotan..den pa8ane kana sok apla me rotagan diafora giati...kai tous apantousa oso pio hlikrina borousa...min krubeis pote tin ali8eia apo ena paidi tin gnorizei kalhtera apo sena!


Απάντηση από Xoris_Nickname_II:

Πρωτη φορα ειδα εναν γειτονα οταν ημουν 5 - 6 χρονων .

Με φάνηκε περιεργο το χρωμα της θανατίλας που ειχε ο πτώμας .

Απο τοτε κ μετα ειδα πολύ πραμα .

Δεν ειναι κακό να δουν τα παιδια ...ισως να ναι κ καλο ωστε να εξοικειωθουν με την ιδέα οτι ο θανατος ειναι ενα αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής .... κ χωρίς αυτόν ισως δε θα υπήρχε ζωή . :)

Και πιστεύω πως βλέποντας ενα νεκρό ... παιρνεις απόφαση οτι εφυγε οριστικα

κ δεν μενεις σε εμμονές του στυλ : Θα ζεις για πάντα , εισαι μαζί μας ..

κλπ κλπ σαμπαθιάρικα που ειναι απεγνωσμενες δικαιολογιες του ΕΓΩ .

Διότι αμα ηταν κ ο νεκρός εγωιστής θα λεγε ... :

Εγω φευγω , εσεις τι σκατά μενετε πισω ? κ άλλα τετοια όμορφα :)

Τωρα παιζει καποιος που διάβασε να πει .... μα καλα ακομα κ με τον θανατο

κανεις πλακα ? Φτου σου ....

Θ απαντουσα πως ο θανατος ειναι απλα ενα μεταβατικο σταδιο.

Οσο πιο νωρις την σακουλευτεις ...τοσο πιο κερδισμενος εισαι :)

Ατάκα του Νικου Τσιφόρου .... ( τεράστιος Ελλην συγγραφεύς)

οταν πηγαν να τον επισκευτουν στο νοσοκομειο το φιλαρακια του

Αλεκος Σακελαριος , κ καποιο αλλοι ... λιγο πριν πεθανει .

Σακελάριος : Τι κανεις βρε Νίκο εισαι καλά ?

Τσιφόρος : Μιά χαρά .... προπονούμαι για πτώμα :)

Τοσο μπροστα ηταν ο ανθρωπος :)

Καλό μεσημέρι.


Απάντηση από NIKOLAS2410:

πρωτα ηταν ο προπαππους μου..

και μετα ο παππους μου...

επειδη κηδευτηκαν στο χωριο μας...

ηταν πολυ σεμνες οι τελετες...

και εκλαψα ναι..οχι για αυτους που εφυγαν...

αλλα για αυτους που εμειναν και ηταν συντετριμενοι..

σοκ επαθα οταν χασαμε τη προγιαγια και τη κηδεψαν στο 3ο..

εκει επαθα το σοκ..βλεποντας πως ξεπετουσαν τις τελετες..

πως φαιρονταν στους παθαμενους σα κρεα τα απο το ψυγειο..

μουρμουρητα του παπα....αλλαγη τα ονοματα στα στεφανια...

ενοικιαζομενοι κλαψοτετοιοι.....


Απάντηση από ble_provato:

Η πρώτη κηδεία που πήγα ήταν της γιαγιάς μου, η οποία με είχε μεγαλώσει ουσιαστικά... Αλλά δεν με άφησαν να τη δω γιατί νόμιζαν ότι δεν θα άντεχα :Ρ

Βέβαια στις επόμενες τρεις που πήγα (ήταν κοντινών προσώπων) δεν μπήκα καν στο κόπο να δω τον νεκρό. Δεν είναι καλύτερα να τους θυμάσαι όπως ήταν κι όχι σαν μούμιες?


Απάντηση από CBR_400:

ημουν πολυ μικρος,και ηταν σε μια κοπελλια 21 χρονων.....

πηγαιναμε καθε μερα σπιτι της σαν παιδια και παιζαμε με τα δικα της...

αυτο δεν θα το ξεχασω ποτε..

περασαν γυρω στα 25 χρονια να ξαναπαω σε εξωδιο...

και σε πολυ συγγενικο μου προσωπο...δεν μπορουσα.


Απάντηση από fobien:

Καλό είναι να πηγαίνουν από μικροί. Ο θάνατος είναι μέρος της ζωής.


Απάντηση από e__la:

είμαι σύμφωνη

όταν το παιδί νιώσει την ανάγκη να

αποχαιρετήσει τον νεκρό του

και το ζητήσει το ίδιο

έχω χρέος να σεβαστώ την επιθυμία του

ακόμα και αν πηγαίνει κόντρα στην δική μου γνώμη ή γνώμη ειδικών


Απάντηση από DebianLinuks:

εγω εχω παει σε καποιες. τωρα μην με ρωτας για "πρωτη φορα" (ετσι οπως το εγραψες, πριν το ανοιξω νομιζα οτι ελεγες για... σεξ... :D :D :D ), γιατι ημανε περιπου 5 χρονων που πεθανε ο ενας παππους μου, και δεν θυμαμαι και πολλα. στις αλλες, η αληθεια ειναι οτι ενιωσα καπως περιεργα, σαν να βρισκεται κατι εκει κοντα μου (κατι σαν τα "vibes" του νεκρου να τω πω, κατι τετοιο). δεν μπορω να πω οτι ενιωσα θλιψη, η, φοβηθηκα, με εξαιρεση οταν πεθανε η μια μου γιαγια, που την αγαπουσα παρα πολυ (τοτε, ναι, εκλαψα αρκετα). και μετα την εβλεπα στον υπνο μου (και ακομα καμια φορα, αλλα ποτε δεν φοβηθηκα. ενιωθα μονο μια περιεργη ηρεμια). λιγο περιεργο το θεμα βεβαια, και ελπιζω να μην το φτασουν στη φιλοσοφια...


Απάντηση από Cathrine221177:

δυστυχώς για μενα η 1η φορα που πηγα σε κηδεια ηταν στο γυμνασιο, ειχε πεθανει πιο πριν ο παππους (ημουν 9 χρονων) και οι γονεις μ θεωρησαν σωστο να μην με παρουν

Η 1 φορα λοιπον ήταν στο μπαμπα μιας φιλης και συμμαθητριας μου

ηταν αστυνομικος, εκπυσοκροτησε οπλο συναδελφου και σκοτωθηκε

δν με σοκαρε ο νεκρος.... παρολο που απο το χτυπημα ηταν παραμορφωμενος

αλλα η απωλεια, ο πονος των δικων του και η απογνωση στα ματια τους

πιστευω οτι τα παιδια πρεπει απο μικρα να συμφιλιωνοντε με το θανατο, αρα να πρεπει να πηγαινουν σε κηδειες

καλησπερα Ρανια-γα


Απάντηση από Masxalitsa:

ναι σαφως , και ο θανατος αποτελεσμα της ζωης ειναι .

αυτα ειναι μαθηματα ζωης και πρπει να προηγουνται απο την προσθεση και την αφαιρεση .


Απάντηση από zoumanfou3:

Prepei na ta phgainoyn gia na ma8ainoyn oti se ayth thn zwh erxete mia metra k o 8anatos.

hmoyn trith taksh toy dhmotikoy poy poy phga na dw mia kyria poy thn elegan mama moy.Den eniosa tipota mono tromaza apo tis fwnes ths 8eia moy.


Απάντηση από to_troktiko:

ΝΑ ΠΗΓΑΙΝΟΥΝ.....

(ΠΑΓΙΔΑ....ΠΟΣΤΑΚΙ..

ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΠΟΙΟΝ...)


Απάντηση από locca_sabucca:

ενταξει δεν ηταν πολυ καλα...

στο μνημοσυνο μου αρεσε καλυτερα. μου αρεσουν τα κολυβα γι'αυτο!:Ρ

(αμαν ρε ρανιαααααααααααααααααααααααα)



Επιστροφή

Η έκδοση αυτή του site είναι για χρήστες που δεν έχουν ενεργοποιημένη τη javascript. Η πρόσβαση στις υπηρεσίες είναι περιορισμένη, για πλήρη πρόσβαση στο site ενεργοποιήστε τη javascript και κάντε refresh τη σελίδα.