Συζητήσεις - ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ 2009-2010
Χρήστης: kobe81
Θέμα: ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ 2009-2010
Ημερομηνία: 13/05/10 12:33

eyxomai sta paidia pou dinoun kalh epityxia..to mono pou mporw na symvoulepsw einai, oxi na mhn exete agxos gt k egw otan edina eixa(se fysiologika shmeia),na antimetwpizetai ka8e ma8hma ksexwrista...dld k mia apotyxia na er8ei...dn xreiazetai na apogoitefteite gt 8a sas vgei ayto k sta ypoloipa ma8hmata....kalh tyxh kai pali...




Απάντηση από konna91:

oi askhseis htan eukoles. emena h 8ewria m fanhke arketa duskolh.


Απάντηση από kobe81:

arketa tsimphmena ta 8emata sthn fysikh x8es.....


Απάντηση από kobe81:

xaxaxa


Απάντηση από kokkis:

καλα μονος σου απαντας σε αυτο το θεμα ??


Απάντηση από kobe81:

5h mera shmera me fysikh katey8ynshs..........


Απάντηση από kobe81:

4h mera smr...g to ma8hma tou aode dn xreiazontai epeksigiseis..opoios exei diavasei grafei...


Απάντηση από kobe81:

palevontousan smr ta 8emata sta ma8hmatika katey8ynshs.


Απάντηση από kobe81:

3h mera smr.......


Απάντηση από EXIST:

vata den ta les!!!to tetarto 8ema to prwto erwthma polloi htan pou den to ekanan enw h apodhxh sto 8ema a den htan gnwsth se pollous!ekeinh thn wra osh thn ekanan thn evgalan monoi tous!!!


Απάντηση από kobe81:

smr htan h deyterh mera twn panellhniwn....g to mono ma8hma pou katexw apo ayta pou edina smr ta paidia...dld g ta ma8hmatika genikhs mporw na pw oti htan vata....


Απάντηση από kobe81:

aytoma8hsh kai paideia....se ayta ta 8emata kinh8hke h ek8esh smr....


Απάντηση από kobe81:

1o ma8hma eke8sh.......


Απάντηση από ma_trix:

----->ΚΑΛΗΜΕΡΑ

ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ...ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΤΥΧΗ

----->ΣΕ ΟΛΟΥΣ/ΟΛΕΣ...


Απάντηση από innocentth0rn:

Μη χαλάς την καρδιά σου, καρδιά μου...

Αυτή η Τετάρτη η Μαύρη Τετάρτη Τετάρτη ήταν και πέρασε. Μια βλαμμένη Τετάρτη. Μίζερη ανέραστη κι εκδικητική. Μια Τετάρτη που σε άγχωσε, που σε τρέλανε, που η καρδιά έφθασε στο στόμα και οι σφυγμοί σου χτύπησαν διακόσια. Μια συμπλεγματική Τετάρτη που έγινε σταρ, στα καλά καθούμενα, μόνο και μόνο γιατί κρατούσε στο τσεπάκι της τη ζωή σου. Το μέλλον σου. Τα ΑΕΙ και τα ΤΕΙ σου. Τις βάσεις και τις βαθμολογίες σου. Τα όνειρά σου. Που σε πείσανε ότι είναι δικά σου. Και σε δέσανε. Και σε δεσμεύσανε.

Μη μένεις δέσμιος της δέσμης σου, καρδιά μου... Δεν φταις εσύ. Δε φταις εσύ που το εκπαιδευτικό σύστημα αλλάζει Τρίτη - Πέμπτη - Σάββατο. Που κάθε καινούργιος υπουργός, μόλις μπει στο ρετιρέ της Παιδείας, τον πιάνει μανία να αλλάξει τη διακόσμηση. Πάρτε από 'κεί τον καναπέ, φέρτε πίσω την εταζέρα, ξεκρεμάστε τον πίνακα, αλλάξτε το πορτατίφ, τις λάμπες, τα λαμπατέρ, αλλάξτε τους τα φώτα γενικώς. Δεν φταις εσύ που η μάνα σου κι ο πατέρας σου επενδύσανε τη μάνα τους και τον πατέρα τους πάνω σου. Που εδώ ο κόσμος καίγεται κι εκείνοι φαντασιώνονται μια μπρονζέ κορνίζα με το δίπλωμά σου πάνω από την κασέλα. Πώς το πάθανε αυτό; Πότε το πάθανε αυτό και δεν το πήρανε χαμπάρι; Μια χαρά γενιά του Πολυτεχνείου υπήρξαν οι άνθρωποι. Με τα πανό τους, με τα πλακάτ τους, με τον Μαρκούζε τους, με τον Ρομέρ και τον Γκοντάρ τους, με τις προγαμιαίες τους. Είδες, καρδιά μου, τι παθαίνει ο άνθρωπος μόλις πατάει τα σαράντα; Παθαίνει μία εξέλιξη. Μεταλλάσσεται ως Πόκεμον. Ό,τι κορόιδευε, τώρα το λούζεται. Ό,τι πολέμησε, τώρα το ασπάζεται. Δηλώνει αστός, φέρεται σαν μικροαστός και ψηφίζει Αριστερά. Άβυσσος η ψυχή του τεχνοκράτη. Μόλις μπει το Ηome Cinema από την πόρτα, βγαίνει ο Μαρξ από το παράθυρο. Κι έτσι, για τα προσχήματα, έτσι για ένα άλλοθι στο προχόλ της μέσης ηλικίας κάποιες μνήμες ανασύρονται ενίοτε. Κάποιες σπάνιες συναντήσεις με τους «παλιούς». Τους «συναγωνιστές» μην πω καμιά βαριά κουβέντα σαββατιάτικα: «Τι ωραία που ήταν όλα τότε, θυμάσαι βρε; Μας κυνηγούσαν οι μπάτσοι στη Στουρνάρη, τρέχαμε στις διαδηλώσεις... Τι νόστιμα, τι γραφικά σαν ηλιοβασίλεμα στη Σαντορίνη ένα πράμα. Θυμάσαι βρε; Αλήθεια, το 'χεις ακόμα εκείνο το χακί αμπέχωνο; Αλήθεια, το 'χεις ακόμα εκείνο το κατακόκκινο όραμα; Μπράβο βρε...». Κατάλαβες, καρδιά μου; Αυτός ήταν ο μπαμπάς σου κάποτε. Αυτή ήταν η μάνα σου. Ένα αγόρι κι ένα κορίτσι ολόφωτα, σαν αστραπές στο σκότος και στο έρεβος. Μακριά μαλλιά, βλέμμα - αγκαλιά, σώμα χωρίς κυτταρίτιδα. Αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι που τώρα, με ρόμπα και τσόκαρο, σβήνουν το ένα τσιγάρο πίσω απ' το άλλο. Και Τετάρτη πρωί, ακριβώς στις δέκα, κάθονται κολλημένοι στην οθόνη, να δουν αν μπήκες εσύ στο Πανεπιστήμιο. Πώς να μπεις στο Πανεπιστήμιο, καρδιά μου; Πώς; Ποιος σώφρων άνθρωπος μπορεί να πιάσει βαθμολογία 19,7; Να στο δώσω και ολογράφως να το εντυπωθείς: Δεκαεννέα κόμμα επτά. Που σημαίνει ότι με 19,6 είσαι για φτύσιμο. Νούλα. Αποτυχημένος. Με 19,6 θα πουλάς εμφιαλωμένα νερά στα φανάρια. Έτσι κι αλλιώς, ως επιστήμων, δεν θα δεις προκοπή, καρδιά μου. Δικηγόρο έχω. Παθολόγο έχω. Καρδιολόγο έχω. Ενδοκρινολόγο, οδοντίατρο, γυναικολόγο, χειρουργό, ορθοπεδικό έχω. (Ψυχίατρο δεν έχω, αλλά πού θα πάει...). Τους έχω όλους αυτούς σε όλες τις συσκευασίες. Και σε καθηγητή και σε υφηγητή και σε κάτι πιο λάιτ, άμα μου 'ρχεται βαρύ στο στομάχι όλο αυτό το κρεμασμένο χαρτομάνι στο γραφείο του, όλη αυτή η διπλωματίλα, το ξένο Πανεπιστήμιο, το ντοκτορά και η διάκριση. Υδραυλικό δεν έχω, καρδιά μου. Στον ηλεκτρολόγο κάνω τάματα να 'ρθει να δει το ρελέ ασφαλείας που τα 'χει φτύσει. Καυστηρατζή δεν βρίσκω. Αυτοί λείπουν από τη ζωή μου. Αυτοί που έρχονται αν έρθουν κάθονται ένα τέταρτο, παίρνουν μια εικοσάρα και δεν σου δίνουν και απόδειξη. Και κάθε μισό λεπτό, βαράει το κινητό τους. Ουρές περιμένουν. Ουρές ατέλειωτες μέσα στην κατάνυξη. Τεχνικός μπήκε στο σπίτι μου ή ο Τίμιος Σταυρός;

Όχι, καρδιά μου, δεν σου λέω «γίνε υδραυλικός», επειδή δεν βρίσκω εγώ υδραυλικό. Δεν είναι τόσο ιδιοτελή τα κίνητρά μου. Σου λέω, απλώς, γράψ' την αυτή τη Μαύρη Τετάρτη. Γράψ' την κανονικά. Μπορεί να μη με πιστεύεις τώρα, αλλά κάποτε θα τη θυμάσαι και θα ρίχνεις το γέλιο της αρκούδας. Μπορεί να μην το ξέρεις τώρα τώρα που τα μάτια σου είναι υγρά ακόμα αλλά η ζωή πάντα βρίσκει τρόπους να σου κλείνει το μάτι.

Δεν είναι η Κηφισίας ο μόνος δρόμος για να φθάσεις Σύνταγμα. Υπάρχουν κι άλλοι τρόποι. Υπάρχουν κι άλλοι δρόμοι. Κι αν δεν είσαι ακόμα σίγουρος ότι καλά και σώνει θέλεις να φθάσεις Σύνταγμα, ότι καλά και σώνει αυτός είναι ο προορισμός σου δεν πειράζει. Δεν έγινε και τίποτα.

Η διαδρομή μετράει, καρδιά μου... Κι όταν βρεις, όταν δεις το μέρος που θέλεις, μόνος σου θα το καταλάβεις. Θα παρκάρεις και θα βγεις. Θα κοιτάξεις γύρω σου. Θα έχεις φθάσει. Επιτέλους, ύστερα από χρόνια στα θρανία, ύστερα από δέσμες και δεσμά, βάσεις και Βασούλες, ύστερα από απύθμενες ηλιθιότητες, εσύ θα έχεις φθάσει. Εκεί που θέλεις. Εκεί που Εσύ θέλεις. Τελικά. Αρχικά.

Καλή αρχή, καρδιά μου.

Καλή ζωή...

copy....ΕΛΕΝΑ ΑΚΡΙΤΑ

Καλή επιτυχία στα παιδιά μου...που γράφουν αύριο και σε όλους τους υποψηφίους...


Απάντηση από deleteduser:

Kαλή επιτυχία σε όλα τα παιδιά!!!!!

Να έχουν εμπιστοσύνη στον εαυτό τους και με καλό διάβασμα δεν έχουν να φοβηθούν τίποτα!!!!

Το μήνυμα αυτό έχει σταλεί από το χρήστη La_vie_en__Rose ο οποίος έχει διαγράψει το προφίλ του.
Απάντηση από metallurgos:

Καλη επιτυχια σε ολους παιδια..στελνω την ενεργεια μου και τις ευχες νμου για καλη τυχη!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!11


Απάντηση από tarantula:

kalh tyxh!


Απάντηση από NIKOLAS2410:

γκουντ λακ


Απάντηση από DHMHTRHS__33:

ετσι,χωρις αγχος....εξ αλλου εχουμε πηξει απο μαθηματικους,φυσικους και φιλολογους αλλα ψαχνουμε με το ντουφεκι υδραυλικους,ηλεκτρολογους και ψυκτικους...


Απάντηση από Mils:

pame gera!!!


Απάντηση από kokkis:

kali tuxi se ola ta paidia me katharo mualo pano apola...


Απάντηση από tafpi:

efharisto poly.na eisai kala!


Απάντηση από elenits:

καλη επιτυχια στην αδερφουλα μου !!!


Απάντηση από irene__22:

ευχαριστω....



Επιστροφή

Η έκδοση αυτή του site είναι για χρήστες που δεν έχουν ενεργοποιημένη τη javascript. Η πρόσβαση στις υπηρεσίες είναι περιορισμένη, για πλήρη πρόσβαση στο site ενεργοποιήστε τη javascript και κάντε refresh τη σελίδα.